این روش درمانی مخفف Platelet Rich Plasma یا سرم غنی‌شده از پلاکت می‌باشد و اساس کاربرد این تکنیک استفاده از توان بیولوژیک بدن برای ترمیم خود در پاسخ به آسیب‌ها می‌باشد. پلاکت‌ها حاوی مواد رشدی و ترمیم‌کننده فراوان می‌باشند و تزریق مقدار غنی‌شده از آن (که با استفاده از پی آر پی به ۵ برابر نرمال می‌رسد) می‌تواند موجب افزایش تعداد سلول‌ها و ترمیم بافت صدمه‌دیده خصوصاً در غضروف و لیگامانها شود و به همین دلیل پی آر پی یکی از کاربردهای اثبات‌شده و اساسی آن در آرتروز زانو و آرتروز مچ پا، صدمات منیسک و رباط‌های زانو، صدمات تاندون‌های شانه و التهابات و دردهای آرنج مانند آرنج تنیس‌بازان و التهاب فاسیای کف پا ( که به‌طور عامیانه به آن خار پاشنه می‌گویند) می‌باشد.

پی آر پی زانو

بر اساس تحقیقات انجام‌شده تزریق prp در زانو در ۸۰% افراد دارای آرتروز زانو درجه ۲ و ۳ پاسخ داده و اغلب اثر آن تا ۹ ماه ادامه می‌یابد و در این مدت میزان درد و مصرف مسکن در بیمار به‌شدت کاهش می‌یابد. تعداد تزریق معمولاً ۲ تا ۳ تزریق به فاصله ۲ هفته الی یک ماه می‌باشد ولی تعداد دفعات تزریق برخلاف کورتن محدودیتی ندارد و می‌توان متناسب با نیاز بیمار انرا تکرار کرد. در مورد تزریق خار پاشنه و رباط‌ها و تاندون‌ها تعداد تزریقات پایین‌تر بوده و گاهی بیماران حتی با یک تزریق هم پاسخ می‌دهند.از حسن‌های مهم این روش این است که در صورت ایجاد اثرات مثبت در بیمار اثرات آن دائمی و درمانی می‌باشد و اثر آن صرفاً تسکینی نیست.

درواقع در پی آر پی سلول‌های فعالی را که در روند ترمیم یک ضایعه شرکت دارند را از خون جدا کرده و با غلظت بالا و درعین‌حال کنترل‌شده و متناسب با شدت بیماری، در مفصل تزریق می‌نمایند. اثرات درمانی پی آر پی در زانو بعد از گذشت حدود ۴ تا ۳ روز از تزریق، شروع می‌شود ولی حداکثر اثر ان آن حدود ۴-۳ هفته بعد تزریق می‌باشد. حداقل ۳ تزریق زانو و هرکدام بافاصله‌ی ۴ تا ۳ هفته، می‌تواند به درمان مناسب آرتروز زانو کمک شایان توجهی کند.

موارد ممنوعیت استفاده از پی آر پی
عفونت فعال در محل تزریق
اختلالات پلاکت و انعقادی
اختلالات ایمنی خصوصاً کانسر
کم‌خونی شدید
نکات مهم در رابطه با پی آر پی
بیمار باید ۱ هفته قبل و ۲ هفته بعد درمان داروهای ضد فعالیت پلاکت مانند آسپرین را قطع کند. همچنین انجام پی آر پی زانو را باید تا ۲ هفته بعد از خوردن کورتن خوراکی و ۴ هفته بعد از انجام کورتن داخل مفصلی به تأخیر انداخت. داروهای NSAID یعنی مسکن‌های از دسته بروفن، دیکلوفناک، ناپروکسن و داروهای مشابه باید ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از تزریق قطع شود. استفاده از استامینوفن و پمادهای ضد درد قبل و بعد از تزریق ممنوعیتی ندارد. توجه شود که همزمانی برنامه توان‌بخشی ۱ هفته بعد درمان جزء اساسی درمان می‌باشد و هم در حداکثری جواب پی آر پی تأثیر دارد و هم موجب حداکثری جواب درمان می‌شود.

شایع‌ترین بیماری‌هایی که پی آر پی در آن‌ها کاربرد دارد، عبارت‌اند از:

آرتروز درجه ۱ تا ۳
منیسک زانو در پارگی درجه ۲ و ۳
پارگی رباط صلیبی زانو مانند A.C.L به‌صورت ناکامل
درمان درد زانو جوانان یا کندرومالاسی
درمان تاندونیت های شانه و دردهای مزمن شان
آرنج تنیس بازان مقاوم به درمان
همچنین پی آر پی در درمان خار پاشنه هم موثر است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *